Wednesday, October 2, 2013

എരിഞ്ഞൊടുങ്ങിയ ജ്വാല

നിന്‍്റെ ഓര്‍മയ്ക്ക്
മനസില്‍ നട്ട തൈയിലിപ്പോള്‍
ഒരു ശലഭം, സ്വപ്നങ്ങളുടെ കിളിക്കൂട്,
നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ജ്വാല...

വാക്കുപോലെ ചിതറിത്തെറിച്ച മഴ
നമ്മെ പൊതിഞ്ഞപ്പോള്‍
സൈലന്‍്റ് വാലിയിലെ തണുപ്പ്
നമ്മോട് കുശലം പറഞ്ഞു
സന്തോഷങ്ങളുടെ നിമിഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലേക്ക്
നാം ചുരുണ്ടുകൂടി
(ആ ദൃശ്യങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും മനസിലുണ്ട്,
ഒരു സിനിമയിലെന്ന പോലെ)

മരണം പെട്ടെന്ന് മുളപൊട്ടുന്ന ഒരുറവയാണ്
എന്നിട്ട് ഓര്‍മയുടെ ചാലിലേക്ക്
അത് കുത്തിയൊഴുകും
നിസഹായതയുടെ ആ പകലില്‍
കുത്തിനോവിക്കുന്ന വേനല്‍
നിന്‍്റെ ജീവന്‍്റെ തിരശീല താഴ്ത്തിയല്ളോ,
കണ്ണിലെ വിളക്കൂതിയല്ളോ
എന്നിട്ടും മനസിന്‍്റെ അടരുകളില്‍
നിന്‍്റെ പേര് തിളങ്ങുന്നു

മറക്കില്ളൊരിക്കലും
നിന്‍്റെ ജീവിത സമരവും
സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഊഷ്മളതവും
വേദനകളുടെ പകലും
നിസഹായതയുടെ രാത്രിയും.

ജോബി എന്നത് പേരിനൊപ്പം തുന്നിച്ചേര്‍ത്ത
നിഷ്കളങ്കതയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു

പ്രമോദ് തോമസ്

No comments:

Post a Comment